|
|
|
 |
||||||||
| Yazı Köşesi Sizin yazdığınız ya da alıntı yazıları burada paylaşabilirsiniz... |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler |
27.08.09, 14:17
|
#1 (permalink) |
  |
Keşke bana ne yaptığını bilseydin..
seni öylesine sevmiştim ki...
her gece, evet her gece sana olan duygularımı dile getiremediğim için içimden taşan gözyaşı seli yastığımı ıslatıyordu... başlarda seni sevdiğimi söylemek istemedim çünkü senin beni sevmediğini biliyordum. seni böyle uzaktan sevmek her gece senin için ağlamak bile hoşuma gidiyordu. kendi kendime hayaller kuruyor ve senin beni sevdiğin bu hayallerle mutlu oluyordum. eğer sana olan aşkımı itiraf etseydim seni tamamen kaybedebilirdim... o geceye kadar hep böyle yaşamaya razıydım... ve o gece.... tüm ayrıntılarıyla hatırlıyorum... üzerindeki giysileri bile hatırlıyorum. soğuk günlerde giydiğin, kolları sana biraz uzun gelen ama seni daha tatlı yapan hırkanı bile hatırlıyorum... ben masamda ders çalışıyordum. daha sonra pencereden bakan birisi beni bahçeden senin çağırdığını söyledi... kalbim hızlamaya başladı... aşağı indim... bahçede yanyana gezip önce havadan sudan konuşmaya başladık... yanyanaydık.... sonsuza kadar böyle kalmaya razıydım... böyle ölebilirdim... sen nihayet sorunu sordun: "son günlerde neden benden uzak kalıyorsun?" diye... anlamıştın seni sevdiğimi ama böyle dolaylı yollardan itiraf ettirecektin... ama sana anlatamazdım seni sevdiğimi söylediğimde seni tamamen kaybedeceğimi... çünkü sen beni sevmiyordun. bunu biliyordum... ama artık geceleri daha fazla yalnız başıma ağlamak istemiyordum. ve sana seni sevdiğimi söyledim... ikimizde bi müddet sustuk... sanki bahçede dolaşan herkes susmuştu... dünya durmuştu... çıt çıkmıyordu... ama benim kulaklarım öyle bir uğulduyorduki... "aslında ben seni seviyorum. ama sana bunu söylersem bi daha hiç bir şey eskisi gibi olamayacak diye söyleyemiyordum. senin beni sevmediğini biliyorum ama ben böyle uzaktan sevmeyede razıyım." bi daha kimse bi şey söylemedi... öylece konuşmadan yürüdük yatakhanelerimize gidene kadar... en mutlu gecemdi... çünkü sonucun ne olduğunu bilmesemde seninle yanyana bir saat geçirmiştim... sonraki günler beklediğim gibi oldu.. benim aşkım ve acım büyüdü ve sen benden uzaklaştın.. ama ben yine de hayallerimle mutlu olmaya çalışıyordum... o sabaha kadar... o gün başıma bi felaketin geleceğini biliyordum. hava güzeldi. arkadaşımla yeni c*****n arkasındaki çiçekçilerden gül tohumu alacaktık. arkadaşım satıcıyla konuşurken gördüğüm şey hayatımın en kötü anıydı. seni ve kim olduğunu bilmediğim o çocuğu gördüm. ele ele yürüyordunuz. güllerin arasında.. dizlerim çözüldü.. oturmak zorunda kaldım. sen de yürüyüp geçtin on adım kadar uzağımdan beni görmeden.. o an tek bişey diledim: o çocuğun yerinde olmak ve seninle güllerin arasından ele ele yürüyüp geçip gitmek... o gün ordan üstüme basıp geçtin ve şimdi iyi bir işim, iyi bir çevrem olmasına rağmen bir yanım hala eksik... senden sonra kimseyi sevemedim ve kimse için ağlayamadım... ama şu an çıkıp gelsen sana sırtımı dönecek gücü bulamam... keşke bana ne yaptığını bilseydin...  İçimdeki 'sen' hep BenLe..(: 
|
|
|
|
| Bookmarks |
| Seçenekler | |
|
|
|
Powered by vBulletin® Version 3.8.4 Copyright ©2000 - 2010, Jelsoft Enterprises Ltd. Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.3.2 |
 |
Öneri ,Şikayet ve Reklam Alımları için etutodasi@gmail.com mail adresi ile iletişime geçiniz
